Drodzy Członkowie i Sympatycy Republiki Polonia!
Wobec nasilających się działań relatywizowania prawdy historycznej i znaczenia Rzezi Wołyńskiej oraz krytyki pod adresem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Karola Nawrockiego za działania podejmowane w obronie pamięci ofiar, wzywamy rodaków do wzmożonej aktywności w promowaniu wiedzy o ludobójstwie wołyńskim w mediach społecznościowych — szczególnie anglojęzycznych i niemieckojęzycznych.
W latach 1943–1945 na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej bestialsko zamordowano od 100 do 130 tysięcy polskich cywilów. W straszliwych męczarniach ginęły tysiące kobiet, dzieci i starców.
Setki miejscowości obrócono w zgliszcza, całe społeczności wymazano z powierzchni ziemi. Sprawcami byli ukraińscy bojownicy OUN i UPA — organizacji, które dziś w niektórych miejscach na Ukrainie otacza się czcią i stawia im pomniki.
Po ponad 80 latach tysiące ofiar Rzezi Wołyńskiej spoczywają wciąż bezimiennie, w ukrytych dołach śmierci, których lokalizacja często pozostaje nieznana. Nie ma oznaczonych mogił. Żaden znicz. Żaden krzyż. Żadna modlitwa od bliskich, bo bliscy nie wiedzą, gdzie szukać. To nie jest zamknięta karta historii. To otwarta rana, która przez osiem dekad w ciszy krwawi.
A cisza ta ma swoją cenę. Polska przekazuje miliardy złotych na wsparcie państwa ukraińskiego — i robimy to z poczucia solidarności, które rozumiemy i szanujemy. Ale solidarność nie może być jednostronna. Nie może istnieć tam, gdzie polska strona nie upomina się o pełne uznanie zbrodni, godny pochówek ofiar i jednoznaczne potępienie ich sprawców. Pojednanie bez prawdy jest tylko pozorem pojednania.
Przez zbyt długi czas przemilczaliśmy za dużo. Brakowało determinacji, by wyegzekwować sprawiedliwość dla rodzin pomordowanych. Brakowało odwagi, by ponad polityczną poprawnością postawić obowiązek wobec ofiar. Kolejne rocznicowe deklaracje nie przekładały się na żadne konkretne działania — i rok po roku zostawialiśmy te rodziny z ich bólem, z ich pytaniami bez odpowiedzi, z ich bliskimi wciąż spoczywającymi gdzieś bez imienia i bez krzyża.
Apel do Członków i Sympatyków Światowego Stowarzyszenia Republika Polonia
Dlatego dziś wzywamy do działania. Jako środowiska polonijne mamy obowiązek mówić głośno tam, gdzie inni milczą. Piszmy, tłumaczmy, prostujmy kłamstwa historyczne, upominajmy się — w mediach społecznościowych, w rozmowach, w listach do redakcji — o to, co należy się każdej z ofiar: odnalezienie szczątków, godny pochówek, upamiętnienie i jednoznaczne historyczne potępienie zbrodni.
Szacunek dla pomordowanych nie jest sprawą partyjną. Jest obowiązkiem — narodowym, historycznym i moralnym — który należy egzekwować od każdej polskiej władzy i każdego polskiego przedstawiciela życia publicznego, niezależnie od bieżących kalkulacji politycznych.
Niech naszym wspólnym celem będzie to, by każda ofiara została odnaleziona, pochowana po ludzku i upamiętniona. By nad każdą mogiłą można było zapalić znicz i odmówić modlitwę. By po ponad 80 latach ofiary Wołynia zaznały wreszcie spokoju, na który zasługują. Prawdziwe pojednanie między narodami jest możliwe tylko na fundamencie prawdy, sprawiedliwości i szacunku dla tych, którym życie zostało tak brutalnie odebrane za to, że byli Polakami.
Cześć i chwała Ofiarom Rzezi Wołyńskiej. Wieczna Pamięć Pomordowanym!
Maria Szonert Binienda, Prezes, Światowe Stowarzyszenie Republika Polonia
Andrzej Kempa, Przewodniczący Prezydencji Federacji Polaków w Austrii
Polecamy również: https://republikapolonia.pl/2023/07/09/apel-spolecznego-komitetu-budowy-pomnika-rzez-wolynska/
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
- Admin
