Wspomnienie

Wspomnienie
Stała kiedyś chatka mała,
Babcia się w niej wychowała,
Z maleńkimi okienkami
I z koronek firankami.
W oknie widzę pelargonie. 
Wciąż tam widzę Babci dłonie. 
Ściany czyste... pobielone, 
Babci skronie oszronione.
Wszystko widzę tak jak trzeba
Tylko Babci dawno nie ma...
A ja bym tak bardzo chciała
Wciąż być taka bardzo mała.
I znów dostać kiedy trzeba
Z rąk mej Babci kromkę chleba.
Tylko cukrem posypaną,
Lecz z miłością mi podaną.
I gdy przyjdzie smutku cień
Z Babcią spędzić jeden dzień,
I powiedzieć słowa trzy,
Kocham życie tak jak Ty.


Autor: Ania Bralska

Zdjęcie: Beata Wilczyńska


Comments

No comments yet. Why don’t you start the discussion?

Leave a Reply

Your email address will not be published.