Śmierć twórcy „Pajęczyny” i zemsta SBU na agentach FSB
Operacja „Pajęczyna” cz. IV: Zabójstwo pułkownika Iwana Woronycza – elitarnego oficera Służby Bezpieczeństwa Ukrainy, współtwórcy przełomowej operacji „Pajęczyna” – miało być ciosem dla ukraińskiego wywiadu. Stało się jednak początkiem błyskawicznej, precyzyjnej i bezwzględnej odpowiedzi. Ukraińskie służby specjalne w ciągu niespełna dwóch dób namierzyły, zlokalizowały i zlikwidowały dwoje rosyjskich agentów odpowiedzialnych za zamach. To nie tylko przykład skuteczności SBU, ale też sygnał dla Kremla: Ukraina nie zapomina i nie wybacza.
Pułkownik Iwan Woronycz zginął 10 lipca 2025 roku rano w kijowskiej dzielnicy Hołosijiw. Zamachowiec oddał do niego pięć strzałów z pistoletu z tłumikiem – z bliskiej odległości. Choć moment ataku uchwyciły kamery monitoringu, sprawcom udało się uciec, a ukraiński wojskowy zmarł na miejscu.
Woronycz był starszym oficerem operacyjnym 1. wydziału 16. Zarządu Centrum Operacji Specjalnych „A” SBU – jednostki elitarnej, wzorowanej na rosyjskim specnazie „Alfa”, a obecnie jednej z najbardziej doświadczonych struktur specjalnych w Europie. Jego rola w działaniach dywersyjnych na terytorium Rosji była kluczowa. To on współtworzył operację „Pajęczyna” – jedną z najbardziej spektakularnych misji ukraińskich służb specjalnych w historii.
„Pajęczyna” była doskonale zaplanowaną i pieczołowicie przeprowadzoną operacją, wymierzoną w rosyjskie lotnictwo strategiczne. W jej wyniku – według danych SBU – zniszczono aż 41 bombowców, głównie typu Tu-22M3 i Tu-95, stacjonujących na kluczowych lotniskach w głębi Rosji. Choć amerykański Instytut Studiów nad Wojną (ISW) potwierdził około 10 takich strat, to sama symbolika i precyzja akcji miały efekt porównywalny z militarnym trzęsieniem ziemi, o którym wcześniej nikt jeszcze nie słyszał i żadne służby na świecie nie pokusiły się o tak spektakularną i tak precyzyjnie zaplanowaną i wykonaną akcją specjalną.
W opinii zachodnich analityków, operacja „Pajęczyna” po raz pierwszy zburzyła mit rosyjskiej niewrażliwości na uderzenia głęboko na własnym terytorium. Eksperci zgodnie twierdzą, że jej realizacja – wykorzystanie dronów klasy dalekiego zasięgu, infiltracja struktur wojskowych i całkowite zaskoczenie – przejdzie do podręczników służb specjalnych jako przykład doskonałej koordynacji, rozpoznania i odwagi operacyjnej.
Według generała Wasyla Maluka, szefa SBU, jednostka COS „A”, do której należał Woronycz, odegrała kluczową rolę w przełamywaniu rosyjskiej dominacji w powietrzu i rozbrajaniu ich infrastruktury militarnej. „Na głębokim zapleczu wroga nieustannie dochodzi do eksplozji składów wojskowych, baz, lotnisk i zakładów przemysłu zbrojeniowego. Systemowo pracujemy nad tym, by obniżyć potencjał militarny Rosji” – podkreślił Maluk.
Odpowiedź SBU – precyzyjna i bezlitosna
Już kilkanaście godzin po zamachu, Służba Bezpieczeństwa Ukrainy zidentyfikowała zabójców jako agentów FSB – kobietę i mężczyznę – przerzuconych wcześniej do Kijowa. Zleceniodawca polecił im śledzenie pułkownika, analizę jego codziennych tras i kontaktów. Broń – pistolet z tłumikiem – ukryta była w przygotowanej wcześniej skrytce.
Po zamachu agenci ukryli się w jednym z domów w obwodzie kijowskim. Jednak precyzyjne działania kontrwywiadowcze doprowadziły funkcjonariuszy SBU i Policji Narodowej do ich lokalizacji. Gdy podjęto próbę zatrzymania, doszło do kontaktu ogniowego. W jego wyniku oboje zamachowcy zostali zlikwidowani.
Akcją kierował osobiście generał Maluk, który opublikował nagranie z zakończenia operacji, pokazując zwłoki agentów. „Jedyną perspektywą dla wroga na terytorium Ukrainy jest śmierć” – powiedział, komentując sukces jednostki.
Symbolika i sygnał dla Kremla
Zamach na Iwana Woronycza miał charakter nie tylko militarny, ale i psychologiczny. Był próbą zastraszenia ukraińskich struktur specjalnych i osłabienia morale. Jednak błyskawiczna odpowiedź SBU całkowicie odwróciła ten efekt. Eksperci zauważają, że pokaz siły i determinacji ukraińskich służb stał się kolejnym kamieniem milowym w informacyjnej i moralnej wojnie z Rosją.
Zdaniem byłych oficerów wywiadu i analityków wojskowych, takich jak Mark Galeotti czy Michael Weiss, sposób przeprowadzenia odwetu – szybkość reakcji, lokalizacja agentów i brak ofiar po stronie ukraińskiej – świadczy o tym, że SBU działa na poziomie zachodnich służb wywiadowczych. „To, co wydarzyło się w ciągu 48 godzin od śmierci pułkownika, jest definicją sprawnego, nowoczesnego kontrwywiadu” – ocenił Weiss na łamach „Daily Beast”.
Dziedzictwo pułkownika Woronycza
Woronycz nie był tylko oficerem – był jednym z architektów nowoczesnego podejścia SBU do działań specjalnych, opartych na precyzji, tajemnicy i strategicznym planowaniu. Od 2014 roku aktywnie uczestniczył w działaniach na wschodzie Ukrainy i w obszarach okupowanych. W ostatnich latach przeszedł do ofensywy – jego jednostka nie tylko reagowała, ale wyprzedzała zagrożenia, atakując infrastrukturę wojenną Rosji daleko za linią frontu.
Dziś jego nazwisko staje się symbolem nieugiętej walki o niepodległość i nowoczesną armię. Jak napisał były oficer GRU, Roman Czerwiński:
„To człowiek, który stworzył kierunek działań w SBU, który dziś sprawia orkom najwięcej problemów”.
Śmierć Woronycza to strata dla ukraińskich służb. Ale dzięki jego dziedzictwu i determinacji kolegów – to również zapowiedź, że wojna informacyjna i operacyjna nie jest już domeną Moskwy. Ukraina pisze własny podręcznik służb specjalnych – krwią swoich bohaterów, ale też skutecznością działań, które budzą respekt na całym świecie.
Operacja „Pajęczyna” cz. IV
Mariusz Paszko
Słowa kluczowe: Iwan Woronycz, operacja Pajęczyna, SBU, zamach na twórcę ukraińskiej pajęczyny, agenci FSB, Wasyl Maluk, wojna wywiadów, COS A, elitarne jednostki, ukraiński kontrwywiad, dywersja, lotnictwo strategiczne Rosji, działania specjalne, sabotaż, Rosja Ukraina 2025
Źródła: Ukrinform, Belsat, Vot Tak, The Times, Fronda.pl, ISW, Daily Beast
Zobacz również: https://republikapolonia.pl/2025/06/17/operacja-pajeczyna/
